Kunstmatige bevruchtingstechnieken “Made in Belgium” grote hit in Abu Dhabi

In de hoofdstad van de Verenigde Arabische Emiraten winnen Belgische artsen aan bekendheid. Het Centrum voor Reproductieve Geneeskunde van het Universitair Ziekenhuis Brussel ontwikkelde in 1996 de revolutionaire ICSI-techniek (of intracytoplasmic sperm injection), waarbij de zaadcel rechtstreeks in de eicel geïnjecteerd wordt, wat de succeskansen bij kunstmatige bevruchting sterk verhoogt.
Ik had het grote genoegen in 1999 prof. Devroey te interviewen. Zijn "doorbraak" kwam volgens hem toevallig tot stand, toen hij per ongeluk een zaadcel in een eicel injecteerde. Ondertussen zijn dankzij zijn toevallige uitvinding wereldwijd miljoenen baby’s geboren. Nu er ook een IVF-filiaal in Abu Dhabi geopend.

Sinds jaren kende het UZ van Brussel een steeds sterker “fertiliteits-toerisme”, in het bijzonder uit de Emiraten. Door de opening van een nieuw filiaal in het Al Burjeel-ziekenhuis in Abu Dhabi, hoeven Emiraten nu niet langer naar Brussel te reizen voor de IVF-behandelingen. Ook voor het UZ Brussel is de opening van het filiaal in Abu Dhabi een goede zaak. Deze vorm van “medisch toerisme” werd namelijk steeds populairder. Het prijskaartje dat doorgaans aan IVF hangt (zo'n 7500 euro per behandeling) vormt in de Golfstaten immers geen probleem. De toestroom uit de Golf was zelfs zo groot, dat Belgische koppels steeds vaker op een wachtlijst terechtkwamen.

In tegenstelling tot landen als Quatar en Saoedie-Arabië, is kunstmatige bevruchting in de Verenigde Arabische Emiraten toegelaten. Sinds het filiaal van het UZ-Brussel in Abu Dhabi de deuren opende, is er dan ook een grote toestroom van patiënten uit de omliggende landen, zoals Oman, Saoedie-Arabië, Koeweit, Quatar en Bahrain.

Tientallen koppels per dag dienen een aanvraag tot IVF in bij het Al Burjeelziekenhuis. De vraag is zo groot dat kandidaten op een wachtlijst geplaatst worden. De gemiddelde wachttijd bedraagt drie weken. In de Verenigde Arabische Emiraten kampt eén op de zes koppels met vruchtbaarheidsproblemen, een duidelijk hoger percentage dan gemiddeld (tussen de één en twee op tien koppels). Als belangrijkste oorzaken worden obesitas, diabetes, gebrek aan vitamine D en huwelijken met naaste familieleden genoemd. Als het probleem bij de man ligt (25 tot 50 % van de gevallen) blijkt ondermeer het hete klimaat een rol te spelen.

Aan onvruchtbaarheid kleeft hier nog steeds een groot stigma en het krijgen van kinderen is één van de belangrijkste levensdoelen voor vrouwen én mannen. De ICSI-techniek pakt zowel de vrouwelijke als de mannelijke onvruchtbaarheid aan. Bij de mannen gaat door een slechte levensstijl (weinig beweging, roken en zwaarlijvigheid) - gecombineerd met het klimaat - de kwaliteit van de zaadcellen er op achteruit. Ze beschikken over steeds minder beweeglijke zaadcellen. Maar doordat dankzij de ICSI-techniek de zaadcel rechtstreeks in de eicel wordt ingespoten, wordt het probleem van de mannelijke onvruchtbaarheid omzeild.

Steeds vaker wordt in Emiraatse ziekenhuizen een beroep gedaan op buitenlandse "know-how". Maar terwijl Amerikaanse, Canadese, Britse en Duitse privé-klinieken hier al langer een voet aan de grond hebben, vormt de Belgische aanwezigheid eerder een recent verschijnsel.

 

Het UZ Brussel wil haar diensten nog verder uitbreiden naar andere landen binnen de GGC. Het project in Abu Dhabi is immers sterk winstgevend. Met de opbrengst heeft het UZ Brssel ondertussen zijn Centrum voor Reproductieve Geneeskunde in Brussel kunnen renoveren.

De succesvolle samenwerking maakt ook de weg vrij voor andere projecten. Het Brusselse ziekenhuis kreeg reeds de vraag of het ook de Spoeddienst van het Al Burjeel-ziekenhuis kon overnemen.

Ook andere Belgische specialisten bieden hier hun diensten aan als “consultants”. Zo is het niet langer ongewoon om als patiënt door een Vlaams chirurg of een Nederlandstalige tandarts behandeld te worden , in plaats van de gebruikelijke Indische of Libanese arts.

Het dagelijkse leven in Abu Dhabi: Bezoek aan de werf van een wolkenkrabber, hoe te leven met zandstormen en Carrefourpunten sparen,

Van begin januari tot eind deze maand bleek mijn deeltijdse job (als lesgeefster Duits) plots voltijds geworden te zijn, vandaar dat ik weinig tijd  had om te bloggen.

Tot nu toe verloopt de aanpassing goed, ook al is het niet zo evident om aan een "tropisch" klimaat en een totaal ander land te wennen, een nieuwe job te beginnen en vrienden te maken. Eén van onze mooiste belevenissen recent, was het bezoek aan de werf van één van de hoogste torens hier in Abu Dhabi (75 verdiepingen hoog), dankzij een vriend die daarboven werkt. Het ADNOC-gebouw, dat als uithangbord moet dienen voor de nationale petroleummaatschappij ("Abu Dhabi National Oil Company") is meer dan 60 verdiepingen hoog, met daarbovenop nog soort kap (met helipad) - die ongeveer 75 verdiepingen hoog troont. We hadden het genoegen - zonder helicopter - alvast op de helipad helemaal bovenaan te staan!

 

De werf van de Adnoc-toren vanop de grond gezien

Uitzicht op onze buurt (Marasy) - het langwerpige schiereiland met lage flatgebouwen

                                                           Abu Dhabi Island met de Corniche

 

 

 

 

Voor de rest is het dagelijks leven hier niet zo verschillend. We sparen ijverig voor onze Carrefour-punten (we wonen op 8 minuten rijden van de dichtstbijzijnde Carrefour) en terwijl we onze inkopen doen, laten we het zand van de auto wassen op de parking. De carwash is goedkoper, maar daar is het altijd file, aangezien auto's hier voortdurend met een laag stof bedekt zijn, en het verboden is met vuile auto's rond te rijden.

Eergisteren hebben we nog snel het onderhoud van onze airco laten doen (schoonmaken van de filters), net op tijd, want de temperatuur piekte al voor de eerste keer tot 36° deze week.

En de luchtvochtigheid was weer onverdraaglijk (een voorsmaakje voor de komende maanden). De spectaculaire "vochtwolken" zorgden voor prachtige foto's in de plaatselijke krant, maar ook voor tal van ongevallen.

Zicht in de vroege ochtend vanuit de "Sun Towers" op Al Reem Island - Abu Dhabi

  

 

 

Sri Lanka

Eén van de grote voordelen van ons verblijf hier is de nabijheid van de Indische Oceaan. In december maakten we een korte trip naar het paradijselijke Sri Lanka. Dit alleen al  maakte onze verhuis goed. Dit juweel van een eiland is een goed bewaard geheim (met dank aan de Tamil-tijgers). Niet alleen heeft het heel diverse landschappen, droomstranden en een nog onaangetast hooggebergte, maar ook diverse culturen, een lekkere en gevarieerde keuken, en een zeer gastvrij  volk.

 

                                          Beruwela / Bentota

                              

 Galapata Buddhist temple, Beruwela (gebouwd in 12de eeuw)

                                           Brief Gardens, Beruwela

In de bergen: Perideniya Botanical Garden

                                                      Kandy

                                             Temple of the Tooth, Kandy

                                           Bloemenverkopers voor de offerandes aan Boedha

                                                     Kandy lake

                                                    Op de trein Kandy - Colombo

 

City-trip naar Muscat

 

Eén van de weinige zekerheden hier is dat je niets kan plannen. Zo worden bijvoorbeeld voortdurend de officiële feestdagen/vakanties heen en weer verschoven, met het gevolg dat je uiteindelijk thuisblijft en dan maar doorwerkt.

Vorige week besloten we toch - na 2 eerdere pogingen - drie dagen midden in de week vrij te nemen en eindelijk Muscat, de hoofdstad van Oman, te bezoeken. Voor alle zekerheid boekten we deze keer geen vliegtuigtickets meer en vertrokken we op een gewone werkdag. De afstand is goed te doen met de auto (rond de 500 km), de enige hindernissen zijn het feit dat je door de bergen moet rijden en dat je de grens met Oman moet oversteken. Je moet bovendien een autoverzekering hebben die ook tussenkomt bij ongevallen in Oman ( niet onbelangrijk als je de rijstijl van de Omaanse chauffeurs ziet (in Abu Dhabi zijn er tenminste geen bergen).

Reeds vijf jaar geleden op vakantie in Ras al Khaima, hoopte ik om met een huurauto “even” naar Muscat te rijden. Het feit dat de huurauto’s geen verzekering voor Oman hadden, stak hier echter een stokje voor.

Wat je ook absoluut moet proberen te vermijden is autopech. Guillaume had 2 weken eerder een platte band gekregen op de autostrade van Abu Dhabi naar Dubai, en sindsdien reden we met een reserveband rond (en dus zonder reserveband in de koffer). Gelukkig kon de garage binnen het uur een nieuwe band voor ons vinden en de reserveband opnieuw in de koffer steken).

Toen moest Guillaume nog zijn paspoort op de Saoedische ambassade gaan afhalen  (wegens een visum voor een zakentrip in januari), maar met een zestal uur vertraging vertrokken we dan toch woensdagavond om 18 uur ! (hallelujah).

 

Klaar om naar Oman te vertrekken!

 

De rit verliep heel vlot en rond 20 uur kwamen we in Al Ain aan. We vonden een pittoresk restaurant in een soort palmenoase, en kregen een echt woestijngevoel . Tot onze grote verrassing bleek het in de woestijn “maar” 19° te zijn, zodat ik het voor het eerst koud had.

Na ons “avondeten” reden we naar de grensovergang, die net buiten Al Ain ligt. Het was ondertussen 22 uur. Eerst moesten we langs een (Emiraats) bureau om een uitreisstempel te halen, waar er slechts een paar andere reizigers zaten te wachten. Nietttemin moesten we 10 minuten moesten wachten, opdat we toch maar niet de indruk zouden krijgen dat het werk van de douanebeambten niet belangrijk is. Stempels zijn de lievelingsfetish van de Arabieren, en zeker van de Emiraatse immigratie en emigratieambtenaren, die er een ingewikkeld en onbegrijpelijk in- en uitreissysteem op nahouden, zodat ze veel stempels kunnen geven (die men als een waardevol geschenk in ontvangst dient te nemen).

Daarna, een dertigtal kilometer verder, ging het naar de Omaanse grenspost, waar het veel vlotter verliep (tegen betaling van een paar euro kregen we onze inreisstempel).

Na nog anderhalf uur rijden bereikten we de kust van Oman en het hotel waar we een tussenstop maakten (in het stadje Sohar). De dienstdoende balie-klerk verwachtte blijkbaar geen gasten meer, en leek zeer verrast door onze verschijning.

Na het ontbijt en een korte wandeling over het strand van Sohar reden we de volgende ochtend door naar Muscat. De afstand is slechts een 200-tal kilometer, maar doordat de zogenaamde “autostrade” eigenlijk maar een tweevaksbaan is, met tal van ronde punten en overstekende voetgangers, duurde de rit meer dan drie uur. Bovendien verdwaalden we bij aankomst in Muscat compleet waardoor we een wel zeer indrukwekkend hotel in de rotsen ontdekten (het Al Bustan-hotel) , dat meer op een fort leek, maar volledig vervaardigd uit marmer (geen idee hoeveel sterren dit hotel in Abu Dhabi zou krijgen). De zeer vriendelijke en efficiënte conciërge voorzag ons van een stadsplan en legde ons in detail uit hoe we ons hotel konden bereiken.

Vanuit het Al Bustan hotel was het maar 5 minuten rijden langs een prachtige “scenic road” via de rotsachtige kust naar de oude stad, met de Corniche en de soek (Mutrah). We lunchten op een terrasje (Shish kebab) langs de Corniche en genoten van het unieke uitzicht. Het weer was heerlijk zacht (30°) met een licht briesje, en na de verkenning van de soek maakten we nog een wandeling langs de Corniche.

Daarna gingen we op zoek naar ons hotel, dat in een nieuw stadsdeel iets verder langs de kust gelegen was. Het is een nieuw businesshotel, net niet langs de zee maar toch centraal gelegen als je een auto hebt, en voor een schappelijke prijs naar Omaanse normen (120 euro). Die avond reden we via de mangrove naar de Qurum Beach, waar de meeste toeristische hotels gevestigd zijn en aten barbecue op een terras dat op een klif gelegen was (Crowne Plaza).

Het was een kort eerste bezoek aan Muscat, want de volgende dag (vrijdag) moesten we de hele weg terug in één keer afleggen. Gelukkig was het verkeer een stuk rustiger dankzij het weekend, en hadden we onderweg zelfs nog tijd voor een lunch in Al Ain.

Dubai 2020, gratis ijsjes en “National Day” !

We bereiden ons momenteel voor op onze eerste “National Day” in de Emiraten (1 december). In een jong land als de VAE kan dit op meer enthousiasme rekenen dan ik als Europeaan gewend ben (hier kan zelfs de opening van “Winterpret” niet aan tippen). Alle straten en gebouwen zijn gehuld in versieringen en lichtdecoraties in de nationale kleuren rood, groen, wit en zwart; het lijkt wel Kerstmis - maar dan met een nationalistisch tintje.

Gisteren bleek bovendien dat het dit jaar dubbel feest is, want Dubai “mag” de wereldtentoonstelling van 2020 organiseren (een langverhoopt nieuws). Voor het eerst in de geschiedenis krijgt een stad in het Midden-Oosten deze eer toegekend. Geheel onverwacht kregen de kinderen op de koop toe deze donderdagmiddag al vrijaf (een spontane beslissing van de sjeich – het echte feest vindt pas op zaterdag & zondag plaats). Alsof dit nog niet genoeg was, besloot Baskins & Robbins (het plaatselijke “Ijsboerke”) om deze reden vandaag gratis ijsjes weg te geven, met een lange rij uitgelaten schoolkinderen tot gevolg.

"Emirates Palace" in feestelijke outfit voor de 42ste verjaardag van de Emiraten

 

Waartoe sommigen in staat zijn om de toekenning van de wereldtentoonstelling 2020 te vieren…

 

En dan te bedenken dat het feest nog niet eens begonnen is! In elk geval zijn we goed voorbereid. De voorbije dagen werden we overstelpt met gadgets, zoals een gratis Arabisch “phrasebook” met onder andere de zinnen: “I love the people here” en “This is a wonderful country”. Vele auto’s zijn helemaal volgeplakt met stickers van de heersende familie (bovenop de reeds verduisterde ramen), dus extra goed opletten in het verkeer is de boodschap. We kregen ook al een voorproefje van de airshows die boven de Corniche zullen plaatsvinden (gevechtsvliegtuigen die ondermeer een hart tekenen met een pijl erdoorheen in de nationale kleuren). Zeker is dat heel onze buurt een groot verkeersinfarct zal zijn (waarvoor zelfs het prachtige vuurwerk zal onderdoen) en dat we ons best te voet en met de fiets zullen verplaatsen.

 

 

                                        Feestvreugde van vorig jaar

 

 

 

Regen in Abu Dhabi

Het grote nieuws van de dag: Het heeft geregend! 


Ik heb inderdaad voor het eerst sinds ik in de Emiraten aangekomen ben regendruppels gezien. En dat niet alleen. Blijkbaar trok één van de grootste regen"stormen" sinds lange tijd over het land (dit betekent dat het een paar uur aan een stuk geregend heeft - met rond de middag "zelfs" een uur lang stromende regen). Aanleiding voor de scholen in Abu Dhabi om de kinderen vanaf 10 uur al vrijaf te geven en terug naar huis te sturen.
De regen zorgt hier sowieso voor grote commotie: auto's moesten op sommige plaatsen stapvoets rijden wegens de slechte waterafvoer, de elektriciteit is een half uur uitgevallen, alarmen gingen af en er stond een lange file voor de "Drive in" van Mac Donalds, met veel animatie tot gevolg (ik zag er zelfs een jonge Emiraat in een aftandse mini met een aap uit het raam hangend (gelukkig aan een leiband vastgemaakt). Kortom: alles en iedereen verkeerde in algehele staat van opwinding.

De kranten herinnerden aan de 2 cm sneeuw die twee winters geleden in Ras al Khaima viel en waarschuwden hun lezers zich niet in valleien te begeven (hier sowieso geen probleem). Er werden zelfs donderslagen geregistreerd in de noordelijke Emiraten.

Men zou bijna vergeten dat er landen bestaan waar het water met bakken uit de hemel valt, en dit de normaalste zaak van de wereld is (laat staan dat men er de noodtoestand uitroept).

http://gulfnews.com/news/gulf/uae/weather/rain-storm-lashes-abu-dhabi-as-wet-weather-hits-dubai-and-uae-1.1257770

Niet alleen het weer gedraagt zich momenteel vreemd in Abu Dhabi - andere bizarre verschijningen die we recent "gespot" hebben zijn een aap die in een mini rijdt en een kat die op Hitler lijkt...

 

Catamaran tocht langs de Corniche

Volgens de expats die in Dubai wonen, zou er in Abu Dhabi niets te beleven zijn. Dit is gerekend buiten de 11 kilometerlange zeepromenade ("Corniche") en de vele mooie en uitgestrekte stranden. Daaraan kan zelfs het "poepsjieke" strand van Jumeirah in Dubai niet tippen.
Omdat de machthebbers van Dubai en Abu Dhabi elkaar voortdurend de loef moeten afsteken, heeft men in Dubai onlangs besloten dat zij er ook een Corniche moeten krijgen, en niet één van 11 maar van 14 kilometer.

Wat velen ook niet weten, is dat men in Abu Dhabi prachtige boottochten kan maken langs de kust en naar de eilanden voor vrij weinig geld.

Sinds we resident zijn in Abu Dhabi, zijn we immers in het trotse bezit van de "Entertainer". Dit is een soort horeca- en vrijetijdsgids, maar met de "added benefit" dat hij boordevol promotiebonnen en coupons zit, volgens het principe "Pay one, get one free".  Zelfs de meest luxueuze etablissementen doen hieraan mee en - tot onze vreugde - ook de organisatoren van boottochten.

Veruit de beste bootuitstap was de Sunset Cruise met een Catamaran, geleid door een Nederlander. Deze vertrekt van de marina van het Emirates Palace (het "7 sterren" hotel), alleen al dat was een belevenis  (je mag trouwens gratis in het park en langs de jachthaven van het Emirates Palace wandelen - wat wij dan ook met overtuiging doen, aangezien dit voor ons het dichtstbijzijnde park is).

Wat we niet wisten, was dat de Sunset Cruise een avondje uit is voor de lokale Britten en Amerikanen, en dat de alcohol hierbij overvloedig stroomt (mits een kleine  toeslag mag je de hele boottocht lang zoveel drinken als je kan). Toen we aankwamen, zat de sfeer er al goed in.

Tot ons groot genoegen waren we slechts met een 15-tal mensen aan boord (normaal plaats voor 40), zodat we konden zitten waar we wilden envan plaats veranderen.
Tijdens de 2 uur durende tocht bewonderden we de skyline van de Corniche vanop zee.
Voor herhaling vatbaar!

Het vertrekpunt: marina van het Emirates Palace (okerkleurig "7-sterren" hotel op de voorgrond) met de Etihad Towers op de achtergrond)

De 2 torens van het Sofitel (links)

met Lulu-eiland en de toren van de Marina-mall (rechts achteraan)